မုသိကဇာတ်တော်

ဤမုသိကဇာတ်တော်သည် သကၠရအမည်ရှိသော ဘုရားလောင်းလျာတစ်ဦး၏ အတ္တပ္ပတ္တိ ၄၅၀ ကုန်ဆုံးခဲ့ရာတွင် ပဉ္စမမြောက် နိပါတ်ဖြစ်သော အဋ္ဌကနိပါတ်၌ ပါဝင်သည်။ ရှေးအခါက ဗာရာဏသီပြည်၌ တရားကို အလွန်ကြည်ညိုသော ဘုရင်တစ်ပါး စိုးစံတော်မူသည်။ ထိုမင်းကြီး၏ ပြည်သူပြည်သား အပေါင်းတို့သည် ပျော်ရွှင်ချမ်းမြေ့စွာ နေထိုင်ကြသည်။ ထိုအချိန်အခါတွင် ဘုရားလောင်းလျာသည် ရဟန်းအဖြစ်ကို ခံယူတော်မူသည်။ ကိုယ်ကျင့်တရားနှင့် ပြည့်စုံတော်မူပြီး သဒ္ဓါတရားထက်မြက်သည်။ လူအများတို့ကလည်း ကိုးကွယ်ကြည်ညိုကြသည်။ တစ်နေ့သောအခါ ဘုရားလောင်းလျာသည် သဒ္ဓါတရားထက်မြက်သော်လည်း စိတ်ဓာတ် အားနည်းသော ရဟန်းတစ်ပါးကို တွေ့မြင်တော်မူသည်။ ထိုရဟန်း၏ အမည်မှာ 'သမဏ' ဖြစ်သည်။ သူသည် လူငယ်တစ်ဦးဖြစ်ပြီး မျက်နှာအလွန် ချောမောလှပသည်။ သို့သော် စိတ်ဓာတ်သည် အလွန်အားနည်းသည်။ သူသည် ခက်ခဲကြမ်းတမ်းသော အခြေအနေများကို မခံနိုင်ပေ။ အကယ်၍ သူ၏ အလိုဆန္ဒနှင့် မကိုက်ညီသော အရာတစ်ခုခုနှင့် ကြုံတွေ့ရလျှင် စိတ်လှုပ်ရှားကာ စိတ်ဓာတ်ကျဆင်းလေ့ရှိသည်။ ထိုသို့သော ရဟန်းတစ်ပါးကို မြင်သောအခါ ဘုရားလောင်းလျာသည် စိတ်မကောင်းဖြစ်တော်မူသည်။ ထိုရဟန်းအား ခေါ်ယူ၍ အောက်ပါအတိုင်း မိန့်တော်မူသည်။ “သမဏ၊ သင်သည် ရဟန်းပြုသည်မှာ ကြာမြင့်လှပြီ။ သို့သော် သင်၏ စိတ်ဓာတ်သည် အလွန်အားနည်းနေသည်။ သင်သည် ရဟန်းဘဝ၏ ခက်ခဲကြမ်းတမ်းသော အခြေအနေများကို မခံနိုင်ပေ။ သင်၏ စိတ်ဓာတ်ကို အားကောင်းအောင် လေ့ကျင့်သင့်သည်။” သမဏသည် ဘုရားလောင်းလျာ၏ စကားကို ကြားနာပြီးနောက် အလွန်ရှက်ကြောက်တော်မူသည်။ သူသည် မိမိ၏ အားနည်းချက်ကို ဝန်ခံပြီးနောက် မိမိ၏ စိတ်ဓာတ်ကို အားကောင်းအောင် လေ့ကျင့်မည်ဟု ကတိပြုတော်မူသည်။ ထိုအချိန်မှစ၍ သမဏသည် ဘုရားလောင်းလျာ၏ အဆုံးအမကို ခံယူကာ မိမိ၏ စိတ်ဓာတ်ကို အားကောင်းအောင် လေ့ကျင့်တော်မူသည်။ သူသည် တရားကို အလွန်ကြိုးစားအားထုတ်သည်။ မကြာမီပင် သူသည် စိတ်ဓာတ်ခွန်အားအလွန်ကြီးမားသော ရဟန်းတစ်ပါး ဖြစ်လာသည်။ အခြားသော ရဟန်းများကလည်း သမဏ၏ အပြောင်းအလဲကို မြင်တွေ့ကြသည်။ သူတို့သည် ဘုရားလောင်းလျာကို ချီးကျူးကြသည်။ ဘုရားလောင်းလျာသည် ရဟန်းများအား အောက်ပါအတိုင်း မိန့်တော်မူသည်။ “ရဟန်းတို့၊ လူတစ်ယောက်၏ အောင်မြင်မှုသည် သူ၏ စိတ်ဓာတ်ခွန်အားပေါ်တွင် မူတည်သည်။ အကယ်၍ သင်တို့သည် မိမိတို့၏ စိတ်ဓာတ်ကို အားကောင်းအောင် လေ့ကျင့်မည်ဆိုလျှင် မည်သည့် အခက်အခဲကိုမဆို ကျော်လွှားနိုင်ကြမည်။” ထိုအချိန်မှစ၍ ရဟန်းများသည် မိမိတို့၏ စိတ်ဓာတ်ကို အားကောင်းအောင် လေ့ကျင့်ကြသည်။ သူတို့သည် တရားကို အလွန်ကြိုးစားအားထုတ်ကြသည်။ မကြာမီပင် သူတို့သည် အလွန်အင်အားကြီးမားသော ရဟန်းများ ဖြစ်လာကြသည်။ အဆုံး၌ ဘုရားလောင်းလျာသည် ရဟန်းများအား အောက်ပါအတိုင်း မိန့်တော်မူသည်။ “ရဟန်းတို့၊ ဤဇာတ်တော်မှ သင်ခန်းစာယူသင့်သည်မှာ လူတစ်ယောက်၏ အောင်မြင်မှုသည် သူ၏ စိတ်ဓာတ်ခွန်အားပေါ်တွင် မူတည်သည်။ အကယ်၍ သင်တို့သည် မိမိတို့၏ စိတ်ဓာတ်ကို အားကောင်းအောင် လေ့ကျင့်မည်ဆိုလျှင် မည်သည့် အခက်အခဲကိုမဆို ကျော်လွှားနိုင်ကြမည်။” **ဤဇာတ်တော်၏ ကိုယ်ကျင့်တရားမှာ - မိမိ၏ စိတ်ဓာတ်ကို အားကောင်းအောင် လေ့ကျင့်ခြင်းသည် အောင်မြင်မှု၏ အဓိကသော့ချက်ဖြစ်သည်။**